برای آزادی و دموکراسی

این واژه استبدادی را دور بریزیم: “باید”

مهدی — Fri, 14 Aug 2009 10:09:56 +0000

امروز دقت کنید در حرف زدنتان و در نوشته هایتان چند بار از واژه “باید” استفاده می کنید. استبدادی که در قوانین نداشته ی کشورمان می بینیم حاصل فرهنگ استبدادی ماست. وقتی در گفتارمان “باید” بکار می بریم، ناخودآگاه همه را ملزم به پذیرش اعتقاد خود می بینیم و عقیده خودمان را حق مطلق و غیر آن را باطل می انگاریم.

“باید” جوانه ی فرهنگ استبدادی است بر زبان ما.

اصلاح قانون اساسی بر اساس خواسته های مردم مهمتر از اسم نظام است

مهدی — Sun, 09 Aug 2009 12:06:35 +0000

بجای اسم نظام بهتر است به کیفیت آن توجه کنیم. دائم تکرار اسم یک رژیم دیگر بدون بیان کردن خواسته هایمان چه ارزشی دارد؟ فاکتورهایی که می خواهیم باید تکرار کنیم و قانون اساسی را مطابق خواسته هایمان اصلاح کنیم حتی اگر 100 اصلش عوض بشود بازهم باید به فکر اصلاح باشیم وگرنه پاره کردن یک قانون اساسی و نوشتن یکی دیگر همان انقلاب 57 است.

نمی خواهم کشورم، کشور مجوزها باشد

مهدی — Thu, 06 Aug 2009 18:07:26 +0000

طی یک ماه اخیر روز به روز شعارها تندتر و تندتر شده است و فحش و ناسزاست که نثار جمهوری اسلامی می شود و پی در پی فحش است نثار اسلام می شود و براندازی رژیم شده است یک آرزوی بزرگ، اگر تصدیق بفرمایید مثل قبل از انقلاب که همه به دنبال سرنگونی رژیم شاه بودند و همه دیدیم که چه شد و به کجا رسیده ایم.

اما براستی خواست های ما چیست که بخاطر آنها مبارزه می کنیم؟ آیا می خواهیم قانون اساسی جمهوری اسلامی را پاره کنیم و دور بیاندازیم و مثل انقلاب 57 یک قانون اساسی پر از اشکال از نو بنویسیم؟ یا چون امریکا که تا کنون چند صد متمم از جمله لغو قانون برده داری به قانون اساسی اش اضافه شده عمل کنیم و نقص ها را اصلاح کنیم؟

در این چند سطر مهمترین دغدغه هایم را در قانون اساسی می نویسم، من می خواهم قانون اساسی کشورم در این موارد اصلاح شود، و برایم نامش مهم نیست بلکه آنچه برایم اهمیت دارد مفادی است که در آن آمده است، حالا اسمش می خواهد جمهوری اسلامی باشد یا دمکراتیک یا فدرال.

من تضمین آزادی مطبوعات می خواهم، تضمین آزادی نشر کتاب و هر نوع مجلد بدون نیاز به اخذ مجوز از هیچ احدی.

من رهبری و ولایت فقیه نمی خواهم، اصول مربوط به او از قانون اساسی حذف شود و جایش رییس حکومت فدرال یا رئیس جمهور بوجود بیاید.

من صدا و سیمای انحصاری نمی خواهم، قانون باید رسما و بدون اگر و اما اجازه تاسیس شبکه های رادیو و تلویزیونی را به همگان بدهد،من نمی خواهم کشورم کشور مجوزها باشد. صدا و سیمای دولتی واگذار بشود.

من آزادی ساخت فیلم و سریال و آزادی ساخت هر نوع موسیقی را برای آحاد ملت می خواهم، بدون نیاز به اخذ مجوز از سوی احدی.

من می خواهم فرهنگ و ارشاد اسلامی بشود “وزارت فرهنگ” و دولت نوکر مردم باشد نه راهنما و مرشد آنها.

من می خواهم قانون فصل الخطاب باشد و شورای نگهبان قانون اساسی حذف شود تا دیگر کسی به دلبخواه خودش قانون و شرع را تفسیر نکند.

من می خواهم تعیین و تایید صلاحیت برچیده شود و همه آحاد ملت بتوانند در انتخابات شرکت کنند و “مردم” آنها را تعیین و تایید صلاحیت کنند.

من پایان دخالت حکومت در زندگی خصوصی شهروندان را می خواهم، من می خواهم دیگر هیچ احدی نپرسد “خانم با شما چه نسبتی دارند؟”.

من می خواهم پسوندهای اسلامی از همه جا پاک شود، نه به دشمنی با اسلام بلکه به دوستی آن، که این پسوند ها جز آلوده کردن اسم اسلام به ننگ چیزی در برنداشته است.

من سازمان تبلیغات اسلامی نمی خواهم، هر کسی آزاد است برای عقیده اش تبلیغ کند و این مردم هستند که “بهترین” را انتخاب می کنند نه دولت.

من سپاه و بسیج نمی خواهم، بچیده شدن این دو نهاد ضد مردم را می خواهم، یک پلیس می خواهم و یک ارتش Police & Iranian Army.

من دادگاه و دستگاه قضایی سالم می خواهم که ریاست آن توسط قضات عالی رتبه انتخاب بشود نه اینکه “انتصاب” بشود.

من می خواهم شرط ایفای نقش در هر منصبی تنها و تنها از روی کفایت و توانایی افراد مشخص شود نه از روی عقیده آنها.

من پایان قوانین ضدزن را می خواهم و جایگزینی آنها با قوانین انساندوستانه.

من می خواهم انتصاب به بایگانی کشور ما برود.

من می خواهم قانون صریحا و بدون اگر و اما استفاده از تمامی تکنولوژی ها و امکانات ارتباطی را برای عموم مردم آزاد قرار بدهد.

من قانون شفاف می خواهم بدون اگر و اما و تضمین کننده آزادی های مندرج در منشور جهانی حقوق بشر برای آحاد مردم ایران.

من می خواهم قانون اساسی کشورم پی در پی اصلاح بشود تا خواست مردم همان دوره را پاسخ بدهد.

و بسیاری چیزهای دیگر که الان در ذهنم نیست، بیایید آنچه می خواهیم به یاد بیاوریم و بدانیم چه چیزی می خواهیم.

تصاویری از چهلم شهدای جنبش سبز در بهشت زهرا 8 مرداد 1388

مهدی — Sat, 01 Aug 2009 08:43:31 +0000

پیشنهاد: ایجاد بنیاد بالاترین

مهدی — Fri, 31 Jul 2009 11:48:18 +0000

مدتهاست ایده ی تبدیل بالاترین به بنیاد بالاترین فکرم را به خود مشغول کرده است. بالاترین اکنون تبدل به محلی برای نمایش قدرت رسانه ی شهروندی شده است و از این بابت حق بزرگی بر گردن گردش آزاد اطلاعات در وب فارسی بر عهده گرفته است. ولی دورنمای بالاترین چیست؟
من در این مطلب مقایسه ای کوتاه بین ویکی مدیا(ویکی‌پدیا پروژه‌ای است از بنیاد غیر انتفاعی ویکی‌مدیا) و بالاترین انجام می دهم و امیدوارم شما نیز به غنی تر شدن این بحث کمک کنید. شما را به ادامه مقاله دعوت می کنم.

مقایسه ای کوتاه بین بالاترین و ویکی مدیا

بالاترین

آنگونه که در مقاله بالاترین در ویکی پدیا آمده است بالاترین یک وب‌گاه مشارکت عمومی و بر اساس رأی کاربران است که با ایده اولیه مهدی یحیی‌نژاد در تاریخ۱۶ اوت ۲۰۰۶ شکل گرفت. بالاترین در حال حاضر مطالب خود را تحت لیسانس Creative Commons Public Domain License منتشر می کند اما خود سایت بالاترین همچنان تحت مالیکت افراد حقیقی قرار دارد.

بسیاری از علاقه مندان به بالاترین می توانند با بوجود آوردن بنیاد بالاترین گام مهمی در رشد و توسعه آزادی و خبررسانی برای ایرانیان بردارند.

پروژه های بنیاد ویکی مدیا

ویکی مدیا آنگونه که در اینجا به انگلیسی و اینجا به فارسی آمده است یک بنیاد ناسودبر است و تجارتی انجام نمی دهد و مطالب آن اعم از نوشته تصویر و صوت و غیره همگی تحت مجوزهای آزادی که آزادی آنها را تضمین می کنند منتشر می شوند. این بنیاد را می توان اینگونه تصور کرد: اهدا شده به گسترش دانش برای همه آحاد بشر.

آقای جیمی(جیمبو) ویلز در سال 2003 بنیاد ویکی مدیا را تاسیس کرد و مالکیت کل سخت افزارها و محتوا و اسامی دامین های همه پروژه ها و نیز همه محتواهای تولید شده در رابطه با آن پروژه ها را نیز به بنیاد ویکی مدیا منتقل کرد، در حالی که در همان زمان می توانست به چند میلیارد دلار کل پروژه ها را بفروشد(در نقل قولی شنیده ام 3 میلیارد دلار)، در حقیقت او ویکی مدیا را وقف عام کرد. در حال حاضر این بنیاد متکی به کمک های اهدایی از طرف علاقه مندان است و از این طریق هزینه هایش را تامین می کند.

نکته حقوقی مهم
نکته مهم این است که همه آنچه گفته شد بواسطه تاسیس بنیاد ویکی مدیا از لحاظ حقوقی کاملا استوار است و نحوه کارکرد و عمل پروژه هایی مثل ویکی پدیا همگی مشخص هستند و همه مقالات و محتواهای پروژه ها نیز با مجوزهای کاملا آزاد منتشر می شوند و همه مسائل حقوقی در رابطه با آنها در نظر گرفته می شود.

بنیاد بالاترین
پیشنهاد اینست که ما بالاترینی داشته باشیم که یک سایت با مالکیت خصوصی نباشد بلکه بنیادی باشد که سایت بالاترین یکی از پروژه های آن تعریف شود و وقف عام باشد(مطابق قوانین ایالات متحده که بالاترین در آنجا اداره می شود) و انتشار مطالب و نحوه عضو گیری از کاربران و چگونگی تصمیم گیری ها کاملا گویا باشد.

تامین مخارج

بنیاد بالاترین مخارجش را به صورت کاملا شفاف از طریق کمک های کاربران و علاقه مندانش تامین می کند.

انتخاب هیئت مدیره
یکی از مهمترین ویژگی های یک بنیاد داشتن هیئت مدیره آن است. جالب است بدانید این روزها در ویکی پدیا کاربران برای انتخاب هیئت مدیره از بین کاربرانی که پیش از این کاندید شده بودند مشغول رای دادن هستند. در این مورد نیز بنیاد بالاترین می تواند از بین کاربران کاندید بپذیرد و سپس بین کاربران برای انتخاب هیئت مدیره رای گیری کند.

پشتیبانی حقوقی
و در تمامی آنچه گفته شد پشتیبانی حقوقی محکمی از طرف اساسنامه بنیاد بالاترین وجود داشته باشد.

پروژه های بنیاد بالاترین
یکی از این پروژه ها کانال تلویزیونی بالاترین می تواند باشد.

درخواست مشارکت جدی
از همه دوستانی که طی نحوه اداره بالاترین، تاسیس تلویزیون برای خبررسانی و هرنوع خبررسانی آزاد برای ایرانیان دغدقه شان بوده است خواهش می کنم این پیشنهاد را جدی بگیرند و تا می توانند در جهت غنی شدن آن همکاری و کمک کنند. در این رابطه از پیشنهادات شما استقبال می کنم.

جنبش سبز، شاخه ویکی پدیا

مهدی — Thu, 16 Jul 2009 19:46:26 +0000

طی یک ماه پس از انتخابات 88 که به زعم ما به کودتای انتخابی منجر شد، اخبار بسیار زیادی به صورت پراکنده تولید و منتشر شده است. اما نحوه این انتشار سامانی نداشه و کاملا پراکنده بوده. در جهت نظم دادن به مطالب دوستانی پیشنهاد تاسیس وبسایت دادند که در جای خود بسار پسندیده است اما این وسط ویکی پدیا اصلا نباید دسته کم گرفته شود. به خاطر سازوکارهای پیش بینی شده در ویکی پدیا ما می توانیم تمامی مطالب مرتبط با انتخابات و حوادث پس از آن را به صورت مرتب و منظم در ویکی پدیا قرار بدهیم و به منابع لیک دهیم و تمامی مطالب مرتبط را جذب زیر شاخه های مقالاتی کنیم که در این رابطه بوجود می آیند. ویکی پدیا منبع معتبری است که مکررا مورد استفاده قرار می گیرد به خاطر قوانین خاصی که دارد همواره رو به تکامل و بهبودی است و همچنین به خاطر مجوزهای آزادی که دارد نگرانی ای بابت نحوه مدیریت سرورها و مطالب و دست بردن داخل آنها زیاد نیست و به تدریج با نظارت و حضور مستمر خودمان می توانیم این منبع را بسیار غنی و مورد اطمینان کنیم.

تا این لحظه صفحات زیادی در ویکی پدیا در این رابطه تولید شده، مطالب جدید را به آنها لینک کنیم و اشتباهات را اصلاح کنیم. برخی از لینک ها:

اگر عضو ویکی پدیا نیستید همین امروز عضو شوید و به تدریج شروع کنید. اگر توانایی ترجمه مقالات به انگلیسی را دارید شاخه های انگلیسی را نیز ایجاد کنید.

یک بسته فید آماده برای گوگل ریدر

مهدی — Sat, 11 Jul 2009 20:12:11 +0000

دوستان عزیز
این بسته ایست از خروجی خوراک 17 سایت و بلاگ که برای پوشش اخبار این روزها براتون آماده کردم. از طریق لینک زیر می تونید به این اخبار دسترسی پیدا کنید و اونها رو توی گوگل ریدر هم مشترک بشید. لطفا چک کنید به زحمتش می ارزه.

به این آدرس بروید و با جی میلتان وارد بشوید.

از اینجا به لینکها دسترسی دارید و با وارد کردن اکانت گوگلتان به طور خودکار همه مطالب زیر به گوگل ریدر راه خواهند یافت. برای آگاهی بیشتر از گوگل ریدر پست قبلی ام در اینجا ملاحظه کنید.
نام برخی از این سایت ها و بلاگ ها را در ادامه می آورم:

سایت سازمان دانش آموختگان ايران اسلامی ادوار تحکیم وحدت
خبرنامه آزادی برابری
? WHERE IS MY VOTE وبلاگ
دوم دام دات کام – وبسایت ابراهیم نبوی
يادداشت‌های نيک‌آهنگ کوثر
FriendFeed – greenvote
مجموعه مقالات مسعود بهنود
DW-WORLD´s Persian Homepage
Twitter / iranbaan – تویتر فرشته قاضی
خبرنامه امیرکبیر-پایگاه خبری تحلیلی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر
ایران بان – وبلاگ فرشته قاضی
صفحه نخست – قلم نیوز – سایت مهندس میر حسین موسوی
ROOZONLINE
وبسایت محسن سازگارا

سایت ها و وبلاگ های دیگری هم در لیست هست، اگر سایتی هم هست که مطالبش نیاز دارید بگویید که به این لیست اضافه کنم.

سوالی داشتید حتما مطرح کنید.

بیایید زندگی را فریاد بزنیم

مهدی — Fri, 10 Jul 2009 15:08:25 +0000

دوستان عزیزم.
در انقلاب 57 مادران وپدران ما صدها و هزاران و میلیون ها بار فریاد زدند مرگ بر شاه، مرگ بر دیکتاتور و پی در پی درخواست مرگ داشتند برای سران نظام. آنها پیروز شدند، آنها خوب می دانستند چه چیزی را نمی خواهند، وقتی انقلاب شد صدای مرحوم بازرگان در همهمه ی دیو چو بیرون رود فرشته درآید گم شد که می گفت: “دشمن ما استبداد است”. مردم ما دشمن رو شاه فرض کردند و او رو به زیر کشیدند و اعدام ها شد و مصادره ها خشونت ها و همانها که تا دیروز در یک جبهه به زیر کشیدن شاه رو می خواستند و همه هدف و آرمانشان شده بود امروز طیف طیف شدند و یکدیگر را حذف کردند و آنها که سکوت کردند بعدها یک به یک حذف شدند و ادامه ماجرا را خودتان بهتر می دانید.
اما حرف من این نیست. من می خواهم بگویم آنها یادشان رفت چه چیزی می خواهند. یادشان رفت آزادی را، یادشان رفت حکومت مردم بر مردم را، یادشان رفت استبداد را، شخص را عوض کردند اما استبداد ماند. و همین است که بازرگان گفت: “دشمن ما استبداد است”. استبداد در اندیشه های ما بود و ما بی خبر بودیم. آنجا که “باید” بکار می بریم و همه را مطیع خود می خواهیم، آنجا که فقط مرگ می گوییم و دیگر صدایی برنمی تابیم.
سخن کوتاه می کنم، یادمان باشد چه چیزی می خواهیم، فکر می کنم من و بسیاری از شما آزادی می خواهیم، دمکراسی می خواهیم یعنی حکومت بی قید و شرط مردم بر مردم، جمهوری می خواهیم بدون پیشوند و پسوند، آزادی می خواهیم بدون اگر و اما. پس یادمان باشد آنچه را می خواهیم فریاد بزنیم. در هر جا که رفتم فریاد زدم “زنده باد آزادی” چرا که این چیزی است که می خواهم و نفسم را و جانم را برای آنچیزی می گذارم که می خواهم نه گریز از آنچه نمی خواهم.
پیشنهاد می کنم اینها را بگوییم و بنویسیم: “زنده باد آزادی”، “زنده باد حکومت مردم بر مردم”، “زنده باد زندگی آزادانه”، “زنده باد آزادی اندیشه”، “زنده باد منتقد من” و بسیار زنده بادهای دیگر که به ذهن من نرسیده و به ذهن شما خواهد رسید.
بیایید یاد بگیریم “زندگی را با دم مسیحایی خود فریاد بزنیم”.

مرکز فرماندهی وبگردی من، گوگل ریدر!

مهدی — Wed, 08 Jul 2009 18:54:02 +0000

در ابتدا ایمیل بود و سپس وب آمد و حال، RSS

تابحال چند بار شده سایت یا وبلاگ خوبی را بخواهید چک کنید اما آدرس آن را به یاد نیاورید؟

تابحال چند بار پیش آمده برای باخبر شدن از مطالب جدید یک سایت یا وبلاگ به آن سر بزنید اما خبر جدیدی نبینید؟

تابحال چند بار شده در بدر دنبال فیل .ت.ر.ش.ک.ن بگردید برای دیدن یک خبر، یا سر زدن به بالاترین یا سایت های مشابه؟

تابحال چند بار شده بخاطر سرعت کم اینترنت از دیدن همه اخبار و مطالب مورد علاقه تان چشم پوشی کنید؟

تابحال چند بار برایتان ایمیل های خواندنی ارسال شده و یا همچنین ایمیل هایی را برای دوستانتان فرستاده اید؟

دوست داشتید همه مطالب مورد علاقه تان خودشان به سراغ شما می آمدند، تعظیم می کردند و از شما می خواستند هر کدام را که دوست دارید باز کرده و بخوانید؟

دوست نداشتید می شد با یک و فقط یک کلید همه دوستانتان را از یک پست جدید که آنسوی دنیای اینترنت خوانده اید با خبر می کردید آنهم فقط و فقط با یک کلیک؟

همه اینها و خیلی دوست داشتنی های دیگرتان را یکجا خواهید یافت، در——-> “گوگل ریدر”.

خوراک چیست؟

برای اینکه بفهمید گوگل ریدر چیست اول باید بدانید فید یا همان خوراک چیست. قدیم ترها شما برای خواندن مطالب هر سایت مجبور بودید مرتب به همان سایت سر بزنید و راه دیگری برای خواندن مطالب آن سایت و باخبر شدن از مطالب جدید نبود، تا اینکه ایده ی فید(RSS Feed) یا خوراک مطرح شد. فید یک فایل با قالب XML است که در ریشه هر وبسایت قرار می گیرد، البته آن دسته از وبسایت هایی که خوراک را پشتیبانی کرده باشند و در حال و هوای 10 سال پیش نباشند!، این فایل چون قالب استانداردی دارد نرم افزارها و سایت هایی مثل گوگل ریدر می توانند آن را بخوانند. با بروز شدن هر سایت این فایل هم بروز می شود و خوراک خوانهایی مثل گوگل ریدر از روی این فایل مطالب و پست های جدید آن وبلاگ را در برای شما لیست می کنند و البته به شرط اینکه ابتدا شما آدرس فید آن سایت را به گوگل ریدر بدهید. معمولا سایت هایی که خوراک دارند یک علامت مربع نارنجی رنگ با سه نیم موج سفید داخل آن، را در صفحه اولشان می گذارند. با کلیک روی این مربع مرورگرتان شما را برای رجیستر کردن آن خوراک در یک سرویس خوراک خوان راهنمایی خواهد کرد.

گوگل ریدر چیست؟

گوگل ریدر در حقیقت یک سرویس خوراک خوان است با امکاناتی که به شما اجازه می دهد علاوه بر خواندن فیدها، آنهایی را که دوست دارید ستاره بزنید( و وقتی مطالب به هزاران برسد و بخواهید فلان مطلب خاص را پیدا کنید ارزش این ستاره های کوچک را می فهمید!)، با دوستانتان به اشتراک بگذارید، مشترک فیدهای جدید بشوید و خیلی چیزهای دیگر.

شروع ضیافت گوگل ریدر!

اول به یک اکانت گوگل نیاز خواهی داشت، اگر نداری لینک آن را در صفحه ابتدایی گوگل خواهی یافت.
از لینک های بالای صفحه شروع گوگل، reader را پیدا می کنی و رویش کلیک می کنی تا به صفحه اصلی گوگل ریدر راه پیدا کنی یا مستقیما به آدرس گوگل ریدر بروی. http://google.com/reader
دگمه ی بزرگی را خواهی یافت به نام +Subscribtions که در حقیقت لیست سایت ها و وبلاگ هایی است که مشترک خوراکشان هستی که هنوز خالی است!
برای به اشتراک گذاشتن مطالب با دوستانت از ستون سمت چپ Start Sharing را پیدا و کلیک کن!
اما ابتدا به دوستانی نیاز خواهی داشت! برای اینکه دوستان جی میلی ات و یا سایر دوستانت را دعوت به ضیافت گوگل ریدر کنی از همان ستون سمت چپ بخش دوستان Manage را پیدا کن(دم دست است) در آن بخش می توانی همه دوستان جی میلی ات را دعوت کنی و یا به ایمیل دوستانت دعوت نامه ملحق شدن به ریدر را ارسال کنی.

چطور وبلاگ ها و سایت های دلخواهم را به ریدر اضافه کنم؟

به دو روش:

در روش اول آدرس خوراک آن سایت را کپی می کنیم و مستقیما به ریدر می دهیم. برای اینکار روی علامت کوچک rss نارنجی رنگ یا مربع نارنجی رنگ که در صفحه اول این سایت ها پیدا می شود کلیک راست می کنیم و آدرس لینک آن را کپی می کنیم. سپس این آدرس را در بخش new subscription در صفحه اصلی ریدر کپی می کنیم، سخت نیست، پیدایش می کنی!
در روش دوم روی مربع نارنجی رنگ یا علامت کوچک rss در آن سایت کلیک می کنیم و از راهنمایی مرورگر استفاده می کنیم که این روش در فایرفاکس خیلی راحت است. فایرفاکس برای من صفحه ای باز می کند تا سرویس خوراک خوانم را مشخص کنم، من هم گوگل ریدر را انتخاب می کنم تا خوراک مربوطه به ریدرم اضافه بشود.

یادتان نرود حتی اگر ریدر ف.ی.ل .ت.ر هم بشود شما با بازکردن تنها یک سایت به همه اخبار و چکیده همه وبگردی های همیشگی تان دسترسی خواهید داشت و به علت سبکی سایت و بارگذاری نشدن تصاویر خارج از متن اصلی پست های وبلاگ ها به سرعتی باورنکردنی به مطالب همه سایت ها و وبلاگ های دلخواهتان دسترسی خواهید داشت.

حالا من در صفحه اصلی ریدرم تمام پست های مختلف از همه وبلاگ ها و سایت هایی که خوراکشان را به خورد گوگل ریدر داده ام را به ترتیب زمان انتشار دارم و می خوانم.

چطور مطلب مورد علاقه ام را به اشتراک بگذارم؟

برای اینکار کافیست در نوار زیرین مطلبی که در صفحه اصلی ریدر مشغول خواند آن هستیم روی گزینه Share کلیک کنیم، همین! به طور خودکار همه دوستانمان از این مطلب مثل یک مطلب جدید زیر نام ما با خبر می شوند و آن را در صفحه گوگل ریدرشان خواهند دید.

امیدوارم این مقدمه کوتاه شما را به خوراک ها علاقه مند کند و باعث شود بیشتر و بهتر بخوانید و به اشتراک بگذارید!

پلی تکنیک، دژ آزادی

مهدی — Wed, 11 Feb 2009 19:34:49 +0000

پلی تکنیک شایسته ی نام زیبایی است، به گمانم این اسم تنها برازنده ی آنجاست:

“پلی تکنیک، دژ آزادی”

خوشحال می شوم نظرتان را بگویید